โกลดิล็อกส์กับหมีสามตัว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในบ้านไม้หลังเล็กๆ กลางป่า มีหมีอาศัยอยู่สามตัว มีคุณพ่อหมีตัวใหญ่โต คุณแม่หมีตัวขนาดกลาง และหมีน้อยตัวเล็กจิ๋ว เช้าวันหนึ่ง คุณแม่หมีต้มโจ๊กไว้กินเป็นอาหารเช้า แต่โจ๊กร้อนเกินกว่าจะกินได้ “เราไปเดินเล่นในป่ากันเถอะ” คุณพ่อหมีพูด “ระหว่างรอให้โจ๊กเย็นลง” หมีทั้งสามตัวจึงเดินออกจากบ้านไป และแง้มประตูทิ้งไว้นิดเดียว

ต่อมาไม่นาน มีเด็กหญิงตัวน้อยเดินผ่านมาในป่า ผมของเธอเป็นลอนสีทองสวยเหมือนแสงแดด ใครๆ จึงเรียกเธอว่าโกลดิล็อกส์ เธอเห็นบ้านหลังเล็ก และเห็นว่าประตูแง้มอยู่ “สวัสดีจ้ะ” เธอร้องเรียก ไม่มีใครตอบเลย โกลดิล็อกส์เป็นเด็กช่างสงสัย แถมยังหิวอีกด้วย เธอจึงย่องเข้าไปในบ้านเงียบๆ และบนโต๊ะก็มีโจ๊กสามชามวางอยู่

เธอชิมโจ๊กในชามใบใหญ่โต “โอ๊ย! โจ๊กนี้ร้อนเกินไป!” เธอชิมโจ๊กในชามใบขนาดกลาง “หึ๋ย! โจ๊กนี้เย็นเกินไป!” แล้วเธอก็ชิมโจ๊กในชามใบเล็กจิ๋ว “อืมมม! โจ๊กนี้กำลังดีเลย!” เธอจึงกินจนหมดเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่ช้อนสุดท้าย

จากนั้นโกลดิล็อกส์ก็เห็นเก้าอี้สามตัว เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่โต “เก้าอี้ตัวนี้แข็งเกินไป!” เธอนั่งลงบนเก้าอี้ตัวขนาดกลาง “เก้าอี้ตัวนี้นิ่มเกินไป!” แล้วเธอก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กจิ๋ว “เก้าอี้ตัวนี้กำลังดีเลย!” แต่เธอขยับไปขยับมา ดิ๊กๆ ดุ๊กๆ แล้วก็ กร๊อบ! เก้าอี้ตัวน้อยหักเป็นชิ้นๆ และเธอก็ตกลงไป ตุ้บ! นั่งก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้น

ตอนนี้โกลดิล็อกส์ง่วงนอนมากแล้ว เธอเดินขึ้นบันไดไป และเจอเตียงสามเตียง เธอลองนอนบนเตียงใหญ่โต “เตียงนี้สูงเกินไป!” เธอลองนอนบนเตียงขนาดกลาง “เตียงนี้ต่ำเกินไป!” แล้วเธอก็ลองนอนบนเตียงเล็กจิ๋ว “เตียงนี้กำลังดีเลย” เธอดึงผ้าห่มผืนปะติดปะต่อขึ้นมาห่ม และไม่นานนัก เธอก็หลับปุ๋ยไปเลย

ไม่ช้า หมีทั้งสามตัวก็กลับมาถึงบ้าน “ใครมากินโจ๊กของพ่อนะ” คุณพ่อหมีพูดด้วยเสียงทุ้มใหญ่โต “ใครมากินโจ๊กของแม่นะ” คุณแม่หมีพูดด้วยเสียงนุ่มๆ ขนาดกลาง “ใครมากินโจ๊กของ ฉัน นะ” หมีน้อยพูดด้วยเสียงเล็กจิ๋ว “แล้วยังกินหมดเกลี้ยงเลยด้วย!” จากนั้นพวกเขาก็เห็นเก้าอี้ “แล้วก็มีใครมานั่งเก้าอี้ของฉัน” หมีน้อยร้องลั่น “แล้วยังทำมันพังอีกด้วย!”

หมีทั้งสามเดินขึ้นบันไดไป “ใครมานอนบนเตียงของพ่อนะ” คุณพ่อหมีพูด “ใครมานอนบนเตียงของแม่นะ” คุณแม่หมีพูด “ใครมานอนบนเตียงของ ฉัน นะ” หมีน้อยร้องเสียงแหลม “แล้วเขายังนอนอยู่ตรงนี้เลย!” โกลดิล็อกส์ลืมตาขึ้น เธอเห็นหมีสามตัวยืนมองเธออยู่! เธอรีบลุกจากเตียง “โอ๊ะ! ขอโทษจริงๆ นะจ๊ะ!” เธอร้อง “ฉันกินโจ๊กของเธอ และทำเก้าอี้พัง ฉันไม่ควรเข้ามาในบ้านของพวกเธอโดยไม่ขออนุญาตเลย”

หมีทั้งสามมองหน้ากัน “เอาล่ะ” คุณแม่หมีพูดอย่างใจดี “การเข้าบ้านคนอื่นโดยไม่ขออนุญาตเป็นเรื่องไม่ดีนะจ๊ะ แต่ขอบใจที่พูดคำว่าขอโทษ” โกลดิล็อกส์ช่วยคุณพ่อหมีซ่อมเก้าอี้ตัวน้อย ส่วนคุณแม่หมีก็ต้มโจ๊กให้ใหม่ กำลังดีเลย สำหรับทุกคน จากนั้นโกลดิล็อกส์ก็วิ่งกลับบ้านไปหาแม่ และเล่าให้แม่ฟังทุกอย่าง หลังจากวันนั้น เธอก็เคาะประตู ก๊อก ก๊อก ทุกครั้ง และขออนุญาตก่อนเสมอ บางวันเธอก็กลับไปเยี่ยมหมีน้อย แล้วทั้งสองก็เล่นด้วยกันในป่า ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ