ลูกเป็ดขี้เหร่

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในวันฤดูร้อนที่แสนอบอุ่น แม่เป็ดนั่งกกไข่อยู่ในรังข้างสระน้ำ แม่เป็ดรอให้ไข่ฟักออกมาเป็นตัว แกร๊ก! แกร๊ก! แกร๊ก! ลูกเป็ดตัวนุ่มนิ่มสีเหลืองโผล่ออกมาตัวหนึ่ง แล้วก็อีกตัว แล้วก็อีกตัว "ปิ๊บ ปิ๊บ!" ลูกเป็ดร้องทักทาย แต่ยังมีไข่อีกใบที่ยังไม่แตก เป็นใบที่ใหญ่ที่สุดเลย แม่เป็ดนั่งรอแล้วรออีก ในที่สุด แกร๊ก! ก็มีนกน้อยตัวโตสีเทาขนยุ่งๆ ล้มกลิ้งออกมา

"โอ๊ะ โอ๊ย" แม่เป็ดพูด "ลูกไม่เหมือนพี่ๆ เลยนะ แต่ลูกว่ายน้ำเก่งมากเชียว!" จริงอย่างที่แม่ว่า นกน้อยสีเทาพายน้ำไปอย่างสบายๆ อยู่ท้ายแถว แต่สัตว์อื่นๆ ในลานฟาร์มพากันหัวเราะเยาะเขา "ลูกเป็ดอะไรตัวโตขี้เหร่จัง!" แม่ไก่ว่า "ดูคอยาวๆ นั่นสิ!" ห่านพูด แม้แต่พี่ๆ น้องๆ ก็ยังบอกว่า "ไปไกลๆ เลยนะ เจ้าตัวสีเทาประหลาด" นกน้อยสีเทารู้สึกเศร้า เศร้าเหลือเกิน

"ไม่มีใครอยากให้เราอยู่ที่นี่เลย" เขาคิด ตกเย็นวันหนึ่ง เขาก็แอบเดินลัดเลาะผ่านต้นกกสูงๆ ออกไป เขาเดินไปเรื่อยๆ จนฟาร์มอยู่ไกลลิบ เขาเดินมาถึงหนองน้ำกว้างที่มีเป็ดป่าอาศัยอยู่ "เจ้าขี้เหร่จังเลยนะ" เป็ดป่าพูด "แต่อยู่ได้ ขอแค่อย่ามากวนเราก็แล้วกัน" นกน้อยสีเทาจึงอยู่ตัวเดียว ตรงริมน้ำที่เงียบสงบ

แล้วฤดูใบไม้ร่วงก็มาถึง ใบไม้เปลี่ยนเป็นสีทองและสีแดง ลมพัดเย็นเยียบ เย็นวันหนึ่ง นกน้อยสีเทาได้เห็นสิ่งมหัศจรรย์ ฝูงนกตัวใหญ่สีขาวบินผ่านท้องฟ้าไป พวกมันมีคอยาวระหง และปีกสีขาวแวววาว "โอ้" นกน้อยกระซิบ "สวยจังเลย" เขาชูคอขึ้นมองตาม แล้วรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ อยู่ในใจ ราวกับว่าเขารู้จักพวกมันมาก่อน

แล้วฤดูหนาวก็มาถึง หนาวเย็นและขาวโพลน สระน้ำกลายเป็นน้ำแข็ง นกน้อยสีเทาหนาวสั่นไปทั้งตัว ชาวนาใจดีเดินผ่านมา เห็นนกน้อยตัวสั่นอยู่กลางหิมะ "โธ่ เจ้าตัวน้อยน่าสงสาร" ชาวนาพูดเบาๆ เขาเอาผ้าพันคอห่อตัวนกน้อยไว้ แล้วอุ้มกลับบ้าน เด็กๆ ของชาวนาจัดกล่องอุ่นๆ ไว้ข้างเตาให้ และธัญพืชหนึ่งชาม นกน้อยสีเทาพักอยู่ที่นั่นตลอดฤดูหนาว ฟังเสียงไฟในเตาดัง เปรี๊ยะ ปะ เปรี๊ยะ ปะ

ในที่สุดฤดูใบไม้ผลิก็กลับมา แดดอุ่นสบาย ดอกไม้พากันบานสะพรั่ง นกน้อยสีเทาตัวโตขึ้น และรู้สึกว่าปีกของเขาแข็งแรงแล้ว "ขอบคุณที่ดูแลฉันนะ" เขาเหมือนจะบอกเด็กๆ อย่างนั้น เด็กๆ เปิดประตูให้ เขากางปีกออก แล้ว ฟึ่บ! ก็บินขึ้นไป สูงกว่าที่เคยบินมาก่อน ข้ามทุ่งสีเขียว ไปยังสวนสวยที่มีทะเลสาบสีฟ้าใส

บนทะเลสาบมีหงส์สีขาวแสนสวยสามตัวกำลังว่ายน้ำอยู่ "พวกเขาต้องหัวเราะเยาะเราแน่ๆ" นกน้อยคิด แล้วก้มหัวต่ำลงเหนือผิวน้ำ แต่เขาเห็นอะไรในน้ำนะ ไม่ใช่นกสีเทาขนยุ่งๆ อีกแล้ว เขาเห็นหงส์! หงส์สีขาวแสนสวย มีคอยาวระหง หงส์ทั้งสามตัวว่ายน้ำเข้ามาหา แล้วเอาปากแตะตัวเขาเบาๆ "ยินดีต้อนรับ น้องชาย" พวกเขาพูด "เรารอเธออยู่นานแล้วนะ"

มีเด็กๆ มาที่ทะเลสาบ "ดูสิ!" เด็กๆ ร้องขึ้น "มีหงส์ตัวใหม่! สวยที่สุดเลย!" หงส์หนุ่มรู้สึกเขินอาย และมีความสุข มีความสุขเหลือเกิน เขานึกถึงตอนที่เป็นนกน้อยสีเทาที่ไม่มีใครต้องการ ตอนนี้เขามีครอบครัว มีเพื่อน และมีท้องฟ้ากว้างใหญ่ทั้งผืน "ไม่เคยฝันเลยว่าจะมีความสุขขนาดนี้" เขาคิด "ตอนที่ยังเป็นลูกเป็ดขี้เหร่" แล้วเขาก็แล่นไปบนผิวน้ำสีทอง ขณะที่ดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า ราตรีสวัสดิ์