เด็กเลี้ยงแกะร้องหมาป่ามา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อนิโก เขาเลี้ยงแกะให้คนทั้งหมู่บ้าน ทุกเช้านิโกพาแกะขึ้นไปบนเนินเขาสีเขียว ทุกเย็นก็พากลับบ้าน แกะเคี้ยวหญ้าตุ้ยๆ เมฆลอยล่องไปเรื่อยๆ นิโกเป่าขลุ่ยเพลงเบาๆ วันเวลาช่างเงียบสงบเหลือเกิน นิโกถอนหายใจ "อยู่บนนี้ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นเลย เบื่อจังเลย"

วันหนึ่ง นิโกคิดอะไรสนุกๆ ขึ้นมาได้ เป็นความคิดแผลงๆ เขายืนบนก้อนหิน เอามือป้องปาก แล้วตะโกนสุดเสียงว่า "หมาป่ามาแล้ว! หมาป่ามาแล้ว! หมาป่ากำลังไล่แกะ!" ชาวบ้านที่อยู่ข้างล่างได้ยินก็รีบวางของที่ถืออยู่ คนทำขนมปังวางขนมปัง ชาวนาวางคราด ทุกคนคว้าไม้แล้ววิ่งขึ้นเนินเขาสุดฝีเท้า หอบแฮ่กๆ

พอขึ้นไปถึงยอดเขา ทุกคนมองไปรอบๆ ไม่เห็นมีหมาป่าสักตัว! แกะกำลังกินหญ้าอย่างมีความสุข ส่วนนิโกนอนกลิ้งอยู่บนหญ้า หัวเราะงอหาย "ฮ่าๆ ไม่มีหมาป่าหรอก ฉันหลอกพวกลุงป้าเล่นเอง!" ชาวบ้านไม่สนุกด้วยเลย คนทำขนมปังพูดว่า "นิโก ไม่ตลกเลยนะ เราทิ้งงานมาช่วยเธอแท้ๆ" แล้วทุกคนก็เดินส่ายหน้ากลับลงเนินเขาไป

ผ่านไปไม่กี่วัน นิโกก็เบื่ออีกแล้ว "หมาป่ามาแล้ว! หมาป่ามาแล้ว!" เขาตะโกน "ช่วยด้วย! หมาป่า!" ชาวบ้านทิ้งทุกอย่างแล้ววิ่งขึ้นเนินเขาอีกครั้ง แต่ก็ไม่มีหมาป่าอีกเหมือนเดิม มีแต่นิโกที่หัวเราะอยู่ "หลอกได้อีกแล้ว!" คราวนี้ชาวบ้านโกรธมาก คนเลี้ยงแกะแก่พูดว่า "ถ้าเธอพูดโกหก พอวันที่เธอพูดความจริง ก็จะไม่มีใครเชื่อเธอนะ" แต่นิโกแค่ยักไหล่

แล้ววันหนึ่งตอนเย็น ขณะที่ดวงอาทิตย์กำลังลับฟ้า มีบางอย่างขยับอยู่ที่ชายป่า ดวงตาสีเหลืองสองดวง กับหางสีเทา นั่นคือหมาป่าตัวจริง! แกะเห็นเข้าก็ร้องกันลั่น "แบ๊ะ! แบ๊ะ!" หัวใจของนิโกเต้นตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เขากระโดดขึ้นไปบนก้อนหิน แล้วตะโกนสุดเสียง "หมาป่ามาแล้ว! หมาป่ามาแล้ว! หมาป่าตัวจริง! ช่วยด้วย มาเร็วๆ นะ!"

ชาวบ้านข้างล่างได้ยินเสียงนิโก "นิโกอีกแล้ว" คนทำขนมปังพูด "เล่นตลกอีกแล้วล่ะ" ชาวนาพูดว่า "เราจะไม่โดนหลอกเป็นครั้งที่สามหรอก" แล้วก็ไม่มีใครขึ้นไปเลย บนเนินเขา แกะตกใจวิ่งกระจายไปทุกทิศ เข้าพุ่มไม้บ้าง วิ่งลงเนินเขาบ้าง หมาป่าวิ่งไล่ไปมา แต่แกะวิ่งเร็วเกินไป ไม่นานหมาป่าก็เลิกไล่ แล้วย่องกลับเข้าป่าไป

แต่ตอนนี้แกะกระจัดกระจายอยู่ทั่วเนินเขาแล้ว! นิโกวิ่งลงไปที่หมู่บ้านทั้งน้ำตาเปื้อนแก้ม "มีหมาป่าจริงๆ นะ" เขาร้องไห้ "แล้วตอนนี้แกะก็หายไปหมดเลย!" คนเลี้ยงแกะแก่เห็นหน้านิโกก็รู้ว่าครั้งนี้เป็นเรื่องจริง "มาเถอะ" ท่านพูดเสียงอ่อนโยน แล้วทุกคนก็ถือตะเกียงขึ้นไปบนเนินเขา ช่วยกันเรียกว่า "แกะจ๋า มานี่จ้ะ! แกะจ๋า มานี่จ้ะ!" แล้วทีละตัว ทีละตัว ทุกคนก็หาแกะเจอครบทุกตัว

เมื่อลูกแกะตัวเล็กตัวสุดท้ายเข้ามาอยู่ในคอกอย่างปลอดภัย นิโกก็พูดว่า "ผมขอโทษครับ ผมจะไม่โกหกแบบนั้นอีกแล้ว" คนเลี้ยงแกะแก่พูดว่า "ลุงรู้ว่าหนูตั้งใจจริง" แล้วลูบไหล่นิโกเบาๆ และนิโกก็รักษาสัญญา เขาพูดความจริงทุกวัน ไม่นานทุกคนก็กลับมาเชื่อใจเขาอีกครั้ง เพราะความจริงก็เหมือนตะเกียงดวงน้อย ที่ช่วยให้ทุกคนหาทางกลับบ้านเจอ ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ