แพะน้อยสามพี่น้องกรัฟฟ์

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีแพะพี่น้องสามตัวชื่อ "กรัฟฟ์" ตัวหนึ่งตัวเล็ก ตัวหนึ่งตัวกลาง และอีกตัวตัวใหญ่โตมาก ตลอดหน้าหนาวพวกเขากินแต่หญ้าแห้ง ตอนนี้จึงหิวกันมาก ข้ามหุบเขาไป อีกฟากของลำธารสายเชี่ยว มีเนินเขาเขียวขจี เต็มไปด้วยหญ้าอ่อนหวานและดอกไม้ป่า "ไปกินหญ้าบนเนินเขากันเถอะ กินให้อ้วนพีเลย" แพะทั้งสามพูดกัน แต่จะไปถึงที่นั่นได้ ต้องข้ามสะพานไม้ไปก่อน

ใต้สะพานนั้นมียักษ์ตนหนึ่งอาศัยอยู่ ตัวของเขาขรุขระ ขี้บ่น จมูกยาวเป็นแท่งเหมือนแครอต ผมก็ฟูเหมือนก้อนหินที่มีตะไคร่ขึ้น เขาไม่ชอบให้ใครข้ามสะพานของเขาเลย ไม่เคยชอบสักครั้ง "นี่คือสะพานของฉันนะ!" เขาบ่นพึมพำกับตัวเอง "ใครจะข้าม ต้องมาคุยกับฉันก่อน!" แล้วเขาก็นั่งอยู่ในเงามืด คอยดู คอยฟังอยู่เงียบ ๆ

แพะกรัฟฟ์ตัวเล็กออกเดินข้ามสะพานเป็นตัวแรก ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ เสียงกีบเล็ก ๆ ดังขึ้น "ใครกัน! ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ อยู่บนสะพานของฉัน!" ยักษ์ตะโกนเสียงดัง พลางโผล่หัวขึ้นมา "อ๋อ ก็แค่ผมเองครับ แพะกรัฟฟ์ตัวเล็ก" แพะน้อยตอบเสียงเบาจิ๋ว "ผมจะขึ้นเนินเขาไปกินหญ้าหวาน ๆ ครับ" "ไม่ได้หรอก!" ยักษ์บอก "ฉันจะกินแกเสียเลย!"

"โธ่ อย่ากินผมเลยนะครับ" แพะน้อยพูด "ผมตัวเล็กนิดเดียวเอง รอพี่ชายผมก่อนสิครับ แพะกรัฟฟ์ตัวกลาง เขาตัวใหญ่กว่าผมมากเลย" ยักษ์เกาหัวฟู ๆ ของตัวเอง "ใหญ่กว่าเหรอ? อืม... ก็ได้ ไปเถอะ" แล้วแพะน้อยก็กระโดดก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ข้ามสะพานไป จนถึงทุ่งหญ้าเขียวบนเนินเขา

ไม่นานนัก แพะกรัฟฟ์ตัวกลางก็ก้าวขึ้นมาบนสะพาน ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ "ใครกัน! ก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ อยู่บนสะพานของฉัน!" ยักษ์ตะโกนเสียงดัง "ผมเองครับ แพะกรัฟฟ์ตัวกลาง" แพะตอบด้วยเสียงขนาดกลาง ๆ "ฮึ! ฉันจะกินแกเสียเลย!" "โอ๊ย ไม่ดีหรอกครับ" แพะพูด "รอพี่ชายคนโตของผมก่อนสิครับ เขาตัวใหญ่กว่าผมมาก ๆ เลย" "ก็ได้" ยักษ์ขี้โลภพูด "ไปเถอะ" แล้วแพะตัวกลางก็เดินขึ้นเนินเขาไป

แล้วแพะกรัฟฟ์ตัวใหญ่โตก็เดินมา ปึก ปัก! ปึก ปัก! สะพานเอี๊ยดอ๊าดดังลั่นใต้เท้าของเขา "ใครกัน! ปึกปัก ปึกปัก อยู่บนสะพานของฉัน!" ยักษ์ตะโกนเสียงดัง "ข้าเองไงล่ะ! แพะกรัฟฟ์ตัวใหญ่!" แพะตอบด้วยเสียงทุ้มใหญ่ "ฮึ! ฉันจะขึ้นไปกินแกเสียเลย!" ยักษ์พูด แล้วปีนขึ้นมาบนสะพาน "เข้ามาสิ!" แพะตัวใหญ่ตอบ "ข้ามีเขาใหญ่สองข้าง และข้าไม่กลัวเจ้าหรอก!"

แพะกรัฟฟ์ตัวใหญ่โตก้มหัว ชูเขาทั้งสองข้าง แล้ววิ่งเข้าใส่ยักษ์ ตุ้บ! เขาสะบัดยักษ์ลอยออกจากสะพาน ตูม! ยักษ์ตกลงไปในลำธารสายเชี่ยว น้ำเย็นเฉียบพัดพาเขาลอยตุ๊บป่อง ๆ พลางสำลักน้ำ ไหลไปไกลตามหุบเขา "หนาวจังเลย! บรื๋ออ!" ยักษ์บ่น "ฉันจะไปหาสะพานอื่นที่มีแพะน่ารักกว่านี้!" แล้วเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย

จากนั้นแพะกรัฟฟ์ตัวใหญ่โตก็เดินก๊อบแก๊บ ก๊อบแก๊บ ขึ้นเนินเขาไปหาน้อง ๆ ที่นั่นพวกเขากินหญ้าเขียวหวานและดอกไม้ป่า กินแล้วกินอีก จนตัวกลมอ้วนพี เดินกลับบ้านแทบไม่ไหว ถ้าพวกเขายังไม่ผอมลงล่ะก็ ป่านนี้ก็คงยังอ้วนกลมอยู่นั่นแหละ ก๊อบ แก๊บ ก๊อบ แก๊บ นิทานเรื่องนี้จบแล้วจ้ะ ราตรีสวัสดิ์นะ