นักดนตรีเมืองเบรเมิน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลาตัวหนึ่งแบกกระสอบหนักๆ ไปโรงสีมาหลายปีดีดัก ตอนนี้ลาแก่แล้ว ขาก็อ่อนแรงเต็มที "เรายังมีดีอยู่นะ" ลาคิด "เรามีเสียงดังกังวาน เราจะไปเมืองเบรเมิน แล้วเป็นนักดนตรี!" ลาก็ออกเดินก๊อกแก๊ก ก๊อกแก๊ก ไปตามถนนสายยาวในชนบท มีแสงแดดยามเช้าอุ่นๆ ส่องอยู่บนหูของลา

ไม่นานลาก็เจอหมาตัวหนึ่งนอนอยู่ข้างทาง หอบแฮ่กๆ "เป็นอะไรไปเพื่อน ทำไมเหนื่อยจัง" ลาถาม "ฉันแก่แล้วล่ะ" หมาตอบ "วิ่งไม่เร็วพอจะไล่ล่าอีกแล้ว ฉันไม่รู้จะไปไหนดี" "ไปเมืองเบรเมินกับฉันสิ" ลาชวน "ฉันจะเล่นดนตรี ส่วนเธอตีกลองนะ!" หมาก็กระดิกหาง "โฮ่ง! ความคิดดีจังเลย!" แล้วทั้งสองก็เดินไปด้วยกัน

เดินไปอีกหน่อย ก็เจอแมวตัวหนึ่ง หน้าเศร้าเหมือนวันฝนตก "ฉันแก่แล้ว" แมวบอก "ฉันอยากนั่งผิงไฟมากกว่าวิ่งไล่จับหนูน่ะ" "ไปเมืองเบรเมินกับพวกเราสิ!" ลาชวน "เธอร้องเพลงยามค่ำคืนเพราะนักนี่นา" "เหมียว~ ไปสิ!" จากนั้นก็เจอไก่โต้งตัวหนึ่ง ขันอยู่บนประตูรั้ว "เอ้กอี๊เอ้ก เอ้ก! ไม่มีใครต้องให้ฉันปลุกอีกแล้ว" "ไปเมืองเบรเมินกับพวกเราสิ!" ลาชวน "เสียงของเธอไพเราะที่สุดเลย" ตอนนี้ก็มีกันสี่ตัวแล้ว

เมืองเบรเมินอยู่ไกลแสนไกล แล้วค่ำคืนก็มาถึง เพื่อนทั้งสี่หยุดพักในป่ามืดแห่งหนึ่ง ลากับหมานอนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ แมวขดตัวอยู่บนกิ่งไม้ ส่วนไก่โต้งบินขึ้นไปอยู่บนยอดสูงสุด "ฉันเห็นแสงไฟ!" ไก่โต้งร้องบอก "ตรงโน้นต้องมีบ้านแน่ๆ เลย" "มีบ้านก็ต้องมีเตียงอุ่นๆ" ลาพูด "แล้วอาจมีอาหารมื้อเย็นด้วยนะ" หมาพูดต่อ แล้วทั้งหมดก็ย่องเงียบๆ ผ่านแมกไม้ ไปทางแสงไฟสีทองดวงน้อย

ลาตัวสูงที่สุด จึงชะโงกมองเข้าไปทางหน้าต่าง "เห็นอะไรบ้าง" ไก่โต้งกระซิบถาม "โต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารอร่อยๆ" ลาตอบ "แล้วก็พวกโจรขี้หงุดหงิด กำลังนั่งนับทองที่ขโมยมา" เพื่อนๆ คิดแผนได้ หมาปีนขึ้นหลังลา แมวปีนขึ้นหลังหมา แล้วไก่โต้งก็บินขึ้นไปเกาะบนหัวแมว หนึ่ง สอง สาม แล้วคอนเสิร์ตครั้งแรกของพวกเขาก็เริ่มขึ้น!

"อี๊ออ อี๊ออ!" ลาร้อง "โฮ่ง โฮ่ง!" หมาเห่า "เหมียว~!" แมวร้องเพลง "เอ้กอี๊เอ้ก เอ้ก!" ไก่โต้งขัน แล้วทุกตัวก็ตกลงไปในห้องทางหน้าต่าง ดังโครมใหญ่! พวกโจรผวาลุกขึ้นยืน "ปีศาจยักษ์!" โจรร้องเสียงหลง เพราะในแสงเทียน เงาของเพื่อนทั้งสี่ซ้อนกันเป็นเงาใหญ่โตมโหฬาร พวกโจรวิ่งออกทางประตู ไกลแสนไกลเข้าไปในป่า และวิ่งไม่หยุดเลยจนถึงเช้า

เพื่อนทั้งสี่นั่งลงที่โต๊ะ แล้วกินอาหารมื้อเย็นแสนอร่อย จากนั้นก็ไปหาที่นอนที่ชอบ ลานอนบนฟางนุ่มๆ ในลานบ้าน หมานอนหลังประตู แมวขดตัวข้างเถ้าถ่านอุ่นๆ ในเตาผิง ส่วนไก่โต้งเกาะอยู่บนหลังคาสูง เพื่อนๆ เป่าเทียนดับ แล้วไม่นานก็หลับสนิททุกตัว

ดึกคืนนั้น โจรคนหนึ่งแอบย่องกลับมาดู แต่ในความมืด ดวงตาสีเขียวของแมวเรืองวาว หมาขู่ "กรร์ร์ร์!" ลาร้อง "อี๊ออ อี๊ออ!" และไก่โต้งขันลั่น "เอ้กอี๊เอ้ก เอ้ก!" โจรวิ่งหนีไป แล้วพวกโจรก็ไม่กลับมาอีกเลย ส่วนเพื่อนทั้งสี่ล่ะ พวกเขารักบ้านหลังน้อยนี้มาก จนไม่ได้ไปเมืองเบรเมินเลยสักครั้ง พวกเขาอยู่ที่นั่นด้วยกัน ร้องเพลงของตัวเองทุกวัน และถ้าคืนนี้หนูลองตั้งใจฟังดีๆ บางทีอาจได้ยินพวกเขาอยู่เลยนะ ราตรีสวัสดิ์จ้ะ