Lullaquill appLullaquill

กาน้ำชาน้อยผู้โชคดี

6 นาทีอายุ 3–8 ปี
กาน้ำชาน้อยผู้โชคดี

เสียงเล่านิทานในภาษานี้มีให้ฟังในแอป

เรื่องราวในนิทาน

จินเบ ช่างซ่อมหม้อผู้ยากจนใจดี พบกาน้ำชาเก่าใบหนึ่งและพากลับบ้าน ที่แท้กานั้นคือทานูกิจอมซน! ทั้งสองเต้นรำกลางลานหมู่บ้าน ผู้คนมาดูกันจากแดนไกล จินเบแบ่งปันสิ่งที่มีให้ผู้อื่น และในที่สุดเพื่อนรักก็นั่งพักผ่อนข้างกาน้ำชาอุ่นๆ อย่างสงบ

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในหมู่บ้านเล็ก ๆ กลางทิวเขาที่มีหมอกบาง ๆ ประเทศญี่ปุ่น มีช่างเคาะหม้อผู้ยากจนคนหนึ่งชื่อจินเบ ทั้งวันลุงจินเบซ่อมหม้อซ่อมกระทะ ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงค้อนเล็ก ๆ ดังไม่หยุด ลุงมีบ้านเล็ก ๆ หนึ่งหลัง มีผ้าห่มบาง ๆ หนึ่งผืน และมีข้าวอยู่นิดเดียว แต่ลุงมีหัวใจที่ใจดีมาก เย็นวันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วง ที่ชายป่าไผ่ ลุงเจอกาน้ำชาใบเก่านั่งอยู่ตัวเดียวท่ามกลางใบไม้

"โถ น่าสงสารจัง" ลุงจินเบพูด "มาอยู่บ้านกับลุงนะ" ลุงอุ้มกาน้ำชากลับไปที่บ้านหลังเล็ก ขัดจนเงาวับ ใส่น้ำเต็มกา แล้วแขวนไว้เหนือเตาไฟ ไม่นานน้ำก็เริ่มร้องเพลง บุนบุกุ บุนบุกุ บุนบุกุ ลุงจินเบยิ้ม แล้วยื่นมือมาอังไฟให้อุ่น บุนบุกุ บุนบุกุ แล้วจู่ ๆ กาน้ำชาก็เริ่มดิ้นยุกยิก "อุ๊ย!" การ้องขึ้น "โอ๊ย! ร้อน ร้อน ร้อน!" แล้วหางปุกปุยสีน้ำตาลก็โผล่ออกมา

อุ้งเท้าเล็ก ๆ สี่ข้างก็โผล่ออกมา หน้าขนฟูกับดวงตากลมสีดำแวววาวก็โผล่ออกมา เจ้าตัวน้อยกระโดดลงจากเตาไฟ มานั่งบนพื้น เป่าหางของตัวเองฟู่ ฟู่ "ขอโทษนะ" มันพูด "ฉันเป็นทานุกิ ฉันแปลงร่างเป็นกาน้ำชาเล่นสนุก ๆ แล้วก็แปลงกลับไม่ได้เสียแล้ว" ลุงจินเบหัวเราะจนต้องนั่งลง "ต่อไปนี้ไม่ต้องขึ้นเตาไฟอีกแล้วนะ เพื่อนตัวน้อย" ลุงพูด แล้วลุงก็เอาเบาะนุ่ม ๆ ให้ทานุกินั่ง และแบ่งข้าวปั้นก้อนสุดท้ายให้ด้วย

พอเช้าวันใหม่ ไหข้าวก็ว่างเปล่า ลุงจินเบก้มมองลงไปในไห แล้วก็ไม่พูดอะไรสักคำ แต่ทานุกิเห็นเข้า "ลุงใจดีกับฉัน" มันพูด "ฉันไม่เคยเห็นคนใจดีที่หิวขนาดนี้เลย ฟังนะ กาน้ำชาที่นั่งเฉย ๆ ก็เป็นแค่กาน้ำชา แต่กาน้ำชาที่เต้นรำได้ล่ะ คนต้องยอมเดินทางไกลมาดูแน่เลย!" ลุงจินเบกะพริบตาปริบ ๆ แล้วค่อย ๆ ยิ้ม "บุนบุกุ" ลุงพูด

ทั้งสองผูกเชือกไว้ระหว่างต้นสนสองต้นกลางลานหมู่บ้าน ลุงจินเบตีกลองใบเล็ก ตึง ตึก ตึง ตึก เจ้าทานุกิกระโดดขึ้นไป สวมเสื้อแจ็กเก็ตตัวน้อยสีฟ้า ถือร่มกระดาษสีแดงคันเล็ก บุนบุกุ บุนบุกุ ก้าวเท้า โยกตัว มันเต้นไปตามเชือก แล้วก็เต้นกลับมาตามเชือก มันหมุนตัวบนเท้าข้างเดียว แล้วโค้งคำนับ ฝากาก็ดังกริ๊ง โอ้โฮ เด็ก ๆ หัวเราะกันใหญ่เลย "อีกที!" เด็ก ๆ ร้อง "เต้นอีกนะ กาน้อย!" แล้วเหรียญก็ร่วงเข้ามาในหมวกของลุงเหมือนฝนตก

ข่าวลือไปไวเหมือนมีปีก จากหมู่บ้านนี้ไปหมู่บ้านโน้น จากเมืองนี้ไปเมืองโน้น ลุงจินเบกับเพื่อนเดินขึ้นถนนบนภูเขา ข้ามสะพานไปเรื่อย ๆ บุนบุกุ บุนบุกุ ก้าวเท้า โยกตัว ไปที่ไหนผู้คนก็วิ่งกันมาดู มีทั้งคุณยาย ชาวประมง และชาวนาที่เท้าเปื้อนโคลน ไม่นานในไหก็มีข้าวเต็ม และทานุกิก็มีขนมไส้ถั่วหวานกิน ทุกครั้งที่ลุงจินเบเจอคนหิวข้างทาง ลุงก็แบ่งของที่มีให้เสมอ

คืนหนึ่งที่หิมะตก ลุงจินเบนับเหรียญ แล้วก็หยุดนับ ลุงมองไปที่เพื่อนตัวน้อย อุ้งเท้าของทานุกิเหนื่อยล้า และเสื้อแจ็กเก็ตสีฟ้าตัวเล็กก็สึกตรงข้อศอก "เรามีพอแล้วนะ" ลุงจินเบพูด "เรามีบ้านอบอุ่นและไหข้าวที่เต็ม คนเราต้องการแค่นี้เอง วันเต้นรำของเจ้าจบแล้วนะ เพื่อนตัวน้อย พักเท้าเสียเถอะ" ทานุกิหาวคำโต ฝากาก็ดังกริ๊ง

ลุงจินเบจึงซื้อกาน้ำชาใบใหม่ธรรมดา ๆ มาต้มชา กาใบนั้นนั่งอยู่บนเตาไฟ และไม่เคยพูดสักคำ ส่วนกาใบเก่าก็นอนหลับบนเบาะนุ่ม ๆ ข้างเตียงของลุง และเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิตของลุง ยามเย็นที่หิมะโปรยลงมา ลุงกับทานุกินั่งอยู่ด้วยกันในความเงียบสงบ บุนบุกุ บุนบุกุ เสียงน้ำชาเดือดดังขึ้น บุนบุกุ บุนบุกุ เสียงกรนเบา ๆ ง่วง ๆ ดังขึ้น หลับให้สบายนะ เจ้าตัวน้อย ราตรีสวัสดิ์

สิ่งที่เรียนรู้ได้

ใจดีและรู้จักแบ่งปัน จะได้มิตรภาพและความสุขกลับมา

เหมาะสำหรับ: อายุ 3–8 ปี

เรื่องเล่าจังหวะนุ่มนวลและจบอบอุ่น เหมาะกับเด็กวัย 3-8 ขวบก่อนนอน

นิทานเรื่องนี้มาจากไหน

Bunbuku Chagama — Traditional Japanese tale (anonymous), c. 1800. เล่าใหม่สำหรับก่อนนอนโดย Lullaquill นี่คือนิทานเก่าที่เป็นสมบัติสาธารณะ ซึ่งเรานำมาเล่าใหม่ในแบบของเราเอง

ให้ลูกของคุณเป็นพระเอกนางเอกในนิทานคืนนี้

ในแอป Lullaquill พิมพ์ชื่อลูกและสิ่งที่ลูกชอบไม่กี่อย่าง แอปจะแต่งนิทานก่อนนอนที่อ่อนโยนและสงบ โดยมีลูกเป็นตัวเอก พร้อมภาพประกอบและเสียงเล่าที่ช่วยให้หลับสบาย

ลูน่า

ลูน่า กระต่ายน้อยใส่หมวกนอน อ่านนิทานให้ฟังทุกคืน

นิทานก่อนนอนเรื่องอื่น ๆ

นิทานทั้งหมด →