แจ็คกับต้นถั่วยักษ์

นานมาแล้ว ในประเทศอังกฤษ มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อแจ็ค แจ็คอยู่กับแม่และวัวตัวหนึ่งชื่อ "มิลกี้-ไวท์" สองแม่ลูกจนมาก วันหนึ่งตอนเช้า มิลกี้-ไวท์ไม่ให้นมสักหยด หม้อข้าวต้มก็ว่างเปล่า "พาแม่วัวไปขายที่ตลาดนะ แจ็ค" แม่พูดพลางถอนหายใจ "ขายให้ได้ราคาดี แล้วเอาเงินกลับมาซื้อขนมปังนะลูก" แจ็คจึงจูงเชือก แล้วสองเพื่อนก็เดินไปตามถนนสายยาว ก๊อกแก๊ก ก๊อกแก๊ก ก๊อกแก๊ก

ระหว่างทาง แจ็คเจอคุณตาตัวเล็ก ๆ ท่าทางตลกคนหนึ่ง สวมหมวกสีเขียวเบี้ยว ๆ "วัวตัวงามจริง ๆ" คุณตาพูด "ตาจะให้ถั่วห้าเม็ดแลกกับวัวตัวนี้ เอาไปปลูกตอนกลางคืน พอรุ่งเช้า ต้นถั่วจะสูงเสียดฟ้าเลยล่ะ" ถั่ววิเศษห้าเม็ด! แจ็คคิดว่าราคานี้ดีมากเลย แต่แม่ไม่คิดอย่างนั้น "ถั่วเหรอ โธ่ แจ็คเอ๊ย!" ถั่วทั้งห้าเม็ดถูกโยนออกไปนอกหน้าต่าง แล้วแจ็คก็เข้านอน พร้อมขนมปังหนึ่งแผ่นและหัวใจที่หนักอึ้ง

ตอนเช้า ห้องของแจ็คมีเงาสีเขียวเต็มไปหมด แจ็ควิ่งออกไปข้างนอก ที่นั่นมีต้นถั่วต้นหนึ่ง ใหญ่เท่ายุ้งฉาง ยอดของมันหายเข้าไปในก้อนเมฆ มือเกาะมือ ใบต่อใบ ขึ้นไป ขึ้นไป ขึ้นไป แจ็คปีนผ่านฝูงนก ผ่านสายฝน ขึ้นไป ขึ้นไป ขึ้นไป จนก้าวลงบนถนนสีขาวนุ่ม ๆ สายหนึ่ง สุดทางมีปราสาทหลังหนึ่ง ใหญ่โตจนลูกบิดประตูอยู่สูงลิบเหนือหัวของแจ็ค

ผู้หญิงยักษ์คนหนึ่งเปิดประตูออกมา เธอมีตาใจดี "โธ่ ตัวผอมจังเลยนะ" เธอพูด แล้วยื่นขนมปังกับนมให้แจ็ค ทันใดนั้นพื้นก็สั่นสะเทือน ตึง ตึง ตึง "นั่นสามีของฉันเอง! เร็วเข้า เข้าไปซ่อนในหม้อทองแดง!" ยักษ์เดินเข้ามา ดมฟุดฟิด "ฮึ่ม ฮ่า ฮึม ฮัม ได้กลิ่นเด็กน้อย กลิ่นขนมปังหอมฉุย!" "พูดอะไรของคุณจ๊ะ" ภรรยาพูด "นั่นก็กลิ่นอาหารเย็นของคุณน่ะสิ" ยักษ์จึงนั่งลง ส่วนแจ็คก็นั่งนิ่งเป็นหินเลย

หลังกินอาหารเย็น ยักษ์ก็เรียกหาแม่ไก่ของเขา "ไข่ซิ!" ยักษ์พูด แม่ไก่ก็ไข่ออกมาเป็นไข่ทองคำแท้ ๆ ยักษ์เรียกหาพิณของเขา "ร้องซิ!" พิณก็ขับร้องเสียงไพเราะจับใจ จนหัวโต ๆ ของยักษ์เริ่มพยักไปพยักมา ไม่นานก็กรนครอก ๆ ภรรยายักษ์ยกฝาหม้อขึ้น "แม่ไก่กับพิณตัวนั้นเป็นของพ่อหนู" เธอกระซิบ "สามีของฉันเอามาตั้งนานแล้ว ไม่เคยคืนเลย เอากลับบ้านไปเถอะ เจ้าตัวน้อย"

แจ็คหนีบแม่ไก่ไว้ใต้แขนข้างหนึ่ง และหนีบพิณไว้ใต้แขนอีกข้าง แต่พิณกลับตื่นขึ้นมา "นายท่านขา! นายท่านขา!" พิณร้องเสียงดัง ยักษ์ลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง "ฮึ่ม ฮ่า ฮึม ฮัม ใครเอาพิณฉันไป มานี่ มานี่ มานี่!" ตึง ตึง ตึง แจ็ควิ่งไปตามถนนบนก้อนเมฆ แล้วก็ปีนลงต้นถั่ว มือเกาะมือ ใบต่อใบ ลงมา ลงมา ลงมา ข้างบนสูงลิบ ต้นถั่วเริ่มสั่นไหว

"แม่จ๋า เอาขวานมา!" ฉับ ฉับ ฉับ แจ็คฟันต้นถั่ว ต้นถั่วถอนหายใจยาว ๆ สีเขียว มันค่อย ๆ เอนลง ช้า ๆ ช้า ๆ แล้วนอนลงบนทุ่งหญ้า เหมือนริบบิ้นสีเขียวเส้นยาว ข้างบนในก้อนเมฆ ยักษ์ชักรองเท้าบู๊ตใหญ่กลับมา "โอนเอนเกินไป" เขาบ่น "แล้วข้างล่างก็เล็กเกินไปอยู่ดี" ภรรยาของเขายกถ้วยพุดดิ้งมาให้ แล้วฮัมเพลงเบา ๆ และยักษ์ก็พบว่า อย่างนี้ดีกว่าเสียงพิณเสียอีก

แม่ไก่ออกไข่ทองคำวันละฟอง ก็เพียงพอแล้ว แม่ของแจ็คซื้อมิลกี้-ไวท์กลับมา และในหม้อก็มีข้าวต้มอุ่น ๆ ทุกคืน พิณน้อยก็ขับกล่อมให้ทุกคนหลับฝันดี ข้างบนในก้อนเมฆ ยักษ์อยู่บ้านอย่างมีความสุข ถ้าคืนหนึ่งในฤดูร้อน หนูได้ยินเสียงครืน ๆ เบา ๆ ทุ้ม ๆ ไม่ต้องกลัวนะ นั่นเป็นเสียงยักษ์กำลังนอนกรนเท่านั้นเอง ฮึ่ม ฮ่า ฮึม ฮัม ถึงเวลานอนของทุกคนแล้ว ราตรีสวัสดิ์